ReflexintegratieReflexen uitgelegd
TLRTLR — de tonische labyrintreflex
De TLR kun je zien als een evenwichtsreflex: een oude helper die het lichaam leert omgaan met zwaartekracht, richting en balans.
Deze reflex reageert op de stand van het hoofd. Wanneer het hoofd naar voren, achteren of anders in de ruimte beweegt, reageert het lichaam mee met spierspanning en houding.
Alsof het lichaam steeds opnieuw peilt: waar is boven, waar is onder, en hoe blijf ik stevig op mijn schip staan?
Hoe werkt deze reflex?
De TLR begint al vóór de geboorte. In de buik helpt deze reflex de baby om zich te oriënteren in de ruimte en zich langzaamaan te passen aan de zwaartekracht.
Na de geboorte wordt deze reflex belangrijk bij het opbouwen van houding, rugspanning en evenwicht. Het lichaam leert stap voor stap hoe het hoofd, de romp en de spieren samenwerken om rechtop te komen, te rollen, te zitten, te kruipen en later te lopen.
Je kunt het vergelijken met een klein kompas aan boord. In het begin reageert het nog sterk op elke beweging. Maar naarmate het kind groeit, leert het lichaam rustiger en preciezer bijsturen.
De integratie van deze reflex gebeurt geleidelijk in de eerste levensjaren, terwijl het hoofd, de romp en het evenwichtssysteem verder rijpen.
Signalen van een nog actieve reflex
Wanneer de TLR nog actief meedoet, kan het lichaam moeite hebben met balans, houding en oriëntatie. Alsof het innerlijke kompas snel van slag raakt wanneer de boot beweegt.
- Een hangerige of ingezakte houding
- Snel vermoeid zijn
- Wagenziekte, duizeligheid of hoogtevrees
- Moeite met evenwicht houden
- Moeite met leren fietsen
- Tijdens het lezen woorden of regels overslaan
- Moeite met ruimtelijk inzicht
- Onzekerheid bij bewegen, klimmen of draaien
Voorbeelden uit de praktijk
Een kind zit op de schommel, maar wordt al snel misselijk. Waar andere kinderen hoger willen, voelt dit kind vooral onrust in het lijf. De beweging is te veel, alsof de golven te hard onder het bootje slaan.
Een tiener stapt uit de auto en moet even blijven staan. De rit is voorbij, maar vanbinnen beweegt alles nog door. De wereld lijkt nog te draaien, alsof het lichaam nog niet merkt dat het schip alweer aan wal ligt.
Een kind leert fietsen, maar vindt balans houden moeilijk. Het stuur, het hoofd en het lijf zoeken steeds opnieuw naar evenwicht. Alsof het kompas nog wiebelt en de koers niet vanzelf stabiel blijft.
Filmpje ter illustratie
Filmpje van een externe bron (YouTube). Bekijk het op eigen gelegenheid - Simone heeft het uitgekozen ter illustratie, maar is niet de maker ervan.