ReflexintegratieReflexen uitgelegd
PerezPerez-reflex
De Perez-reflex kun je zien als een vroeg startsein in het lichaam.
Wanneer er langs de rug wordt gestreken, kan het hele lijf reageren. De rug strekt zich, het lichaam wordt alerter en er komt beweging in het systeem. Vooral de rug, het hoofd en de romp kunnen meedoen.
Alsof er een zachte windvlaag over het strand gaat en het lichaam even wakker maakt: ik kom in beweging, ik reageer, ik sta aan.
Hoe werkt deze reflex?
De Perez-reflex is al vóór de geboorte aanwezig. Bij aanraking langs de wervelkolom kan het lichaam reageren met strekking van de rug en meer alertheid.
Je kunt het vergelijken met een klein schip dat bij het eerste ochtendlicht wordt klaargemaakt om uit te varen. De lijnen worden losgemaakt, het dek komt tot leven en het lichaam maakt zich klaar voor beweging.
Binnen reflexintegratie wordt de Perez-reflex gezien als een vroege activatiereflex. Hij helpt het jonge lichaam om beweging en reactie op gang te brengen. Meestal verdwijnt deze reflex in de eerste maanden geleidelijk naar de achtergrond. Dan hoeft het lichaam niet meer bij elke prikkel zo breed te reageren.
Signalen van een nog actieve reflex
Wanneer deze reflex nog actief meedoet, kan het lichaam sneller “aan” staan. Alsof de wind telkens opsteekt voordat er rust in de haven is.
- Een baby die veel huilt of moeilijk te troosten is
- Een lichaam dat snel alert of gespannen raakt
- Moeite om tot rust te komen
- Reisziekte of misselijkheid bij autoritten
- Gevoeligheid in de buik of buikklachten
- Bedplassen of moeite met zindelijk worden
- Angst in het donker of andere angsten
- Gevoeligheid voor prikkels of een kwetsbare weerstand
Voorbeelden uit de praktijk
Een baby huilt veel in de eerste maanden. In bed lukt het nauwelijks om tot rust te komen. Maar zodra de baby gedragen wordt, of wanneer de auto zachtjes rijdt, zakt de spanning wat. Alsof het kleine lijf pas kalmeert wanneer het ritme van de golven wordt overgenomen.
Een kind klaagt bij autoritten regelmatig over misselijkheid. De beweging, de prikkels en de spanning kunnen samen voelen als een woelige zee.
Een kind ligt ’s avonds in bed en vindt het donker spannend. Het lijf blijft alert, alsof er ergens in de verte nog steeds een storm verwacht wordt.
Filmpje ter illustratie
Filmpje van een externe bron (YouTube). Bekijk het op eigen gelegenheid - Simone heeft het uitgekozen ter illustratie, maar is niet de maker ervan.