Herken je dit bij jouw kind?

Soms loopt een kind of jongere vast in leren of gedrag. Met heel mijn hart geloof ik niet dat dit komt doordat een kind écht niet wil, maar doordat het op dat moment gewoon niet lukt, hoe hard het soms ook zijn best doet. Dat kan veel onmacht geven, bij het kind zelf, maar ook bij ouders, leerkrachten of andere volwassenen die dichtbij staan. Je wilt zo graag begrijpen wat er speelt en helpen waar je kunt, maar soms weet je eenvoudigweg niet waar je moet beginnen.

Wanneer hoofd, hart en lijf elkaar even niet meer goed weten te vinden, kan een kind dat laten zien in gedrag of in lichamelijke klachten. Gedachten, gevoelens en reacties kunnen dan over elkaar heen buitelen, zoals golven in de branding die elkaar telkens weer raken en meenemen.

Wat we aan de buitenkant zien, vertelt daarbij niet altijd het hele verhaal. Onder gedrag leeft vaak een binnenwereld die voor een kind zelf nog moeilijk te begrijpen of onder woorden te brengen is. Gevoelens, spanning, ervaringen, behoeften en verlangens kunnen als een onderstroom meebewegen in wat een kind doet, voelt, vermijdt of juist heel sterk laat zien.

Daar begint voor mij het echte kijken: niet alleen naar wat zichtbaar is, maar ook met verwondering naar wat daaronder misschien gehoord, gevoeld of gezien wil worden. Soms ontstaat juist daar ruimte om een kind beter te begrijpen en samen te ontdekken wat het nodig heeft.

Hieronder vind je signalen die ik in mijn praktijk regelmatig tegenkom. Misschien herken je er één, misschien meerdere. Alleen al dat herkennen kan helpen om met andere ogen te kijken naar wat jouw kind probeert te vertellen.