ReflexintegratieReflexen uitgelegd
MoroMoro-reflex (schrikreflex)
De Moro-reflex is als het eerste stormalarm van een baby.
Wanneer er plots iets gebeurt — een hard geluid, fel licht of een onverwachte beweging — reageert het lijfje direct. Alsof er ineens een harde windvlaag over het dek gaat. Het lichaam opent zich, armen en benen schieten naar buiten, de mond gaat open en de adem wordt diep ingehaald. Daarna probeert het lijf zich weer te sluiten en veiligheid terug te vinden.
Deze reflex hoort bij het allereerste begin van het leven. Hij helpt een baby om te reageren op gevaar, nog voordat het zenuwstelsel sterk en rustig genoeg is om op een fijnere manier te reageren.
Hoe werkt deze reflex?
De Moro-reflex ontstaat al vroeg, rond de negende week in de baarmoeder. Bij de geboorte is hij aanwezig en meestal verdwijnt hij vanzelf rond de leeftijd van vier maanden.
Je kunt het zien als een klein bootje dat nog geen stevige kapitein aan boord heeft. Bij elke onverwachte golf slaat het alarm aan. Het lijf reageert snel en groot: armen en benen strekken, de adem stokt even of wordt diep, en daarna zoekt het lichaam weer beschutting.
Wanneer deze reflex niet goed tot rust komt, kan het zenuwstelsel later snel op scherp blijven staan. Alsof de stormbel nog steeds te gevoelig staat afgesteld.
Signalen van een nog actieve reflex
Een kind of volwassene met een nog actieve Moro-reflex kan het leven ervaren alsof er steeds onverwachte golven aankomen. Het lijf blijft alert, ook wanneer er eigenlijk geen gevaar is.
- Snel schrikken van geluiden, licht of plotselinge bewegingen
- Snel overprikkeld raken en vaak moe zijn
- Angsten of nachtmerries
- Gevoeligheid voor licht, geluid of aanraking
- Heftige stemmingswisselingen of snel boos worden
- Een kwetsbare weerstand, met bijvoorbeeld vaak infecties of allergieachtige klachten
- Het gevoel dat het lijf moeilijk tot rust komt
Voorbeelden uit de praktijk
Een kind ligt ’s avonds in bed, maar komt niet in slaap. Het kleine lichtje op de gang voelt al als een vuurtoren recht in de ogen. Waar een ander kind het nauwelijks merkt, blijft dit kind wakker en gespannen.
Een volwassene zit geconcentreerd te werken. Een collega komt onverwacht binnen. Het is maar een klein moment, maar het lijf reageert alsof er een golf tegen de boot slaat. Het hart bonst nog minutenlang na.
Een baby ligt rustig, tot er ergens een deur dichtslaat. Meteen schieten armen en benen open, het lijfje schrikt wakker en het huilen begint. Alsof het kleine bootje plotseling op open zee terechtkomt.
In de jutter coaching
Bij jutter coaching kijken we met zachte aandacht naar deze oude alarmreactie. Niet als iets wat “fout” is, maar als een spoor dat het lichaam ooit heeft aangelegd om veiligheid te vinden.
We gaan als jutters langs de vloedlijn van het zenuwstelsel. We rapen op wat gezien wil worden, onderzoeken wat nog aanspoelt en helpen het lichaam stap voor stap ervaren: de storm is voorbij, de kust is veilig, ik mag weer zakken in rust.
Filmpje ter illustratie
Filmpje van een externe bron (YouTube). Bekijk het op eigen gelegenheid - Simone heeft het uitgekozen ter illustratie, maar is niet de maker ervan.