ReflexintegratieReflexen uitgelegd

Galant

Spinale Galant-reflex

De Spinale Galant-reflex kun je zien als een vroege wiebelreflex van de rug en heupen.

Wanneer de zijkant van de rug wordt aangeraakt, beweegt de heup aan dezelfde kant mee. Het lichaam maakt als vanzelf een kleine zijwaartse beweging. Alsof een bootje zachtjes wordt aangeraakt door een golf en meteen mee deint.

Deze reflex helpt een baby in het begin om beweging te maken met het bekken en de onderrug.

Hoe werkt deze reflex?

De Spinale Galant-reflex is al vóór de geboorte aanwezig. Wanneer er langs één kant van de wervelkolom wordt gestreken, buigt de baby de heup naar diezelfde kant.

Tijdens de geboorte kan deze wiegende beweging helpen om door het geboortekanaal te bewegen. Je kunt het zien als een klein schip dat zich met zachte slingerbewegingen door een smalle doorgang laat leiden.

Normaal gesproken verdwijnt deze reflex rond de leeftijd van negen maanden naar de achtergrond. Dan krijgt het lichaam meer rust en controle over de bewegingen van rug, heupen en bekken.

Signalen van een nog actieve reflex

Wanneer deze reflex nog actief meedoet, kan aanraking op de rug snel een reactie geven. Dan lijkt het alsof het lichaam telkens wordt aangetikt door een golfje en meteen moet bewegen.

  • Niet goed stil kunnen zitten
  • Schoppen tegen stoelpoten of veel wiebelen op de stoel
  • Bedplassen na het vijfde jaar
  • Strakke kleding, labels of naden op de rug moeilijk verdragen
  • Slechte concentratie of snel afgeleid zijn
  • Onrust in het lijf, vooral tijdens zitten of werken aan tafel

Voorbeelden uit de praktijk

Een kind zit op school aan tafel. Zodra het shirt over de rug schuurt of iemand de rug even aanraakt, wipt het bijna uit de stoel. Niet omdat het kind expres beweegt, maar omdat het lijf als vanzelf reageert. Alsof er steeds een golfje tegen de zijkant van de boot tikt.
Een schoolkind plast ’s nachts nog in bed en schaamt zich daar diep voor. Het wil droog blijven, maar het lichaam lijkt de nachtelijke signalen nog niet goed te kunnen sturen. Dat kan verdrietig en eenzaam voelen, alsof het kind met dit geheim alleen op een donker strand staat.
Een kind probeert stil te zitten, maar blijft draaien, schuiven en wiebelen. De stoel voelt niet als een veilige aanlegplaats; het lichaam blijft zoeken naar een houding waarin het tot rust kan komen.

Filmpje ter illustratie

Filmpje van een externe bron (YouTube). Bekijk het op eigen gelegenheid - Simone heeft het uitgekozen ter illustratie, maar is niet de maker ervan.