Verwondering begint met anders kijken

Op weg naar mijn praktijk valt mijn oog ineens op een paar piepkleine stipjes. Gisteren waren ze er nog niet en nu staan ze daar zomaar, een heel veldje van kleine paddenstoeltjes alsof ze in één nacht uit de grond zijn gekropen. Alleen dat voelt al als een beetje magie.

Ik buk, zet mijn telefoon op de grond en ineens verandert alles. De dauwdruppels worden lichtjes, de paddenstoeltjes lijken bomen en voor even stap ik een wereld binnen waarvan ik een paar tellen eerder het bestaan nog niet wist.

Verwondering begint soms gewoon met nét even langer kijken en vooral: anders kijken.