En dan breekt het los - co regulatie

EN DAN BREEKT HET LOS...

Er is storm op komst

Zwaar weer in zicht

Wolken stapelen zich op

Donders rollen in de verte

De onrust hangt in de lucht

Je voelt het

Je ruikt het

Het komt eraan

Ramen gaan dicht

Buiten naar binnen

Het is broeierig in huis

Woorden worden korter

Blikken scherper

Stilte zwaarder

Onrust in jouw lijf

Spanning onder je huid

Alles verzamelt zich

Laag op laag

Tot het niet langer kan

En dan breekt het los...

Ramen gaan open.

Binnen komt naar buiten

Alles in jou opent zich

De wolken zijn te zwaar geworden

om nog langer te dragen

Bliksems splijten de lucht

Donderslagen bulderen

Als regen na een lange droogte

komt alles naar beneden

En ik

Ik adem

In

En uit

Aanwezig

Voeten op de aarde

Verbonden met mezelf

Rust

Onrust

Alles mag er zijn

Laat maar gaan

Laat maar waaien

Ik ben en blijf

Storm

Bulder

Raas

Gier

Ik ga nergens heen, mijn liefste

En als ik ergens blijf

Is er maar één plek om naar toe te gaan

En die plek is: HIER

~ Simone Nieuwhuis ~

Misschien raakt dit gedicht niet alleen iets van het kind. Misschien raakt het ook iets van het kind in onszelf, want wanneer de storm van een kind losbreekt, wordt vaak ook ons eigen verhaal geraakt. Onze eigen onrust, angst, machteloosheid of het verlangen dat er vroeger wel iemand was geweest die was gebleven.

Co-regulatie begint daarom niet alleen bij het kind, maar ook bij de volwassene die bereid is aanwezig te blijven bij wat er in hem of haarzelf gebeurt. Veilige hechting ontstaat wanneer een kind ervaart: jij blijft bij mij. En misschien ontstaat er tegelijkertijd iets van heling wanneer de volwassene zichzelf leert zeggen:

"En ik blijf ook bij jou."

Niet het voorkomen van de storm, maar aanwezig blijven wanneer hij losbreekt.

Bij het kind.

En bij jezelf.

#coregulatie #innerlijkkind #emotieregulatie #verbinding #dejuttercoaching